De afwas stond er nog. We gingen tóch slapen.

De afwas stond er nog. We gingen tóch slapen.

Het was zo’n avond.
Eten klaar, iedereen moe, hoofd vol.
En daar stond ’ie weer:
De afwas.

Niet dramatisch veel.
Maar precies genoeg om morgen irritant te worden.

“Doen we morgenochtend wel.”
Dat zeggen mensen die liegen tegen zichzelf.

Het probleem is niet de afwas

Het probleem is het moment.

Afwassen is nooit erg om 11:00.
Maar altijd verschrikkelijk om 21:30.
Net nadat je eindelijk zit.
Net nadat je hersenen uit staan.

En toch doen we het al jaren zo.
Waarom eigenlijk?

Kleine oplossingen zijn vaak de beste

We denken bij oplossingen vaak meteen groot.

Nieuwe keuken.
Nieuwe indeling.
Meer discipline (lol).

Maar soms is het gewoon:
een klein apparaat dat het werk voor je doet.

Niet omdat je lui bent.
Maar omdat je beter dingen te doen hebt.
Zoals… niets.

Sindsdien ziet onze keuken er anders uit

Niet groter.
Niet mooier.
Maar rustiger.

Geen stapels.
Geen “wie doet het”.
Geen halve afwas die blijft staan “omdat het toch weinig is”.

Gewoon:
erin → knop → klaar.

Dit gaat niet over afwassen

Dit gaat over energie besparen.

Niet water.
Niet stroom.
Maar mentale energie.

Elke kleine beslissing die je niet hoeft te maken,
is er eentje minder aan het einde van de dag.

En daar win je meer mee dan je denkt.

Soms is volwassen worden gewoon dit

Niet harder werken.
Niet beter plannen.

Maar accepteren dat sommige dingen
gewoon geautomatiseerd mogen worden.

De afwas is er daar één van.